Stap 7 van 7
Jouw zin
Als we onszelf voorstellen, hebben we het meestal over wat we doen. Alsof de manier waarop we geld verdienen bepaalt wie we zijn. Of we noemen onze kinderen. Ik ben papa van de twee meest fantastische kinderen.
Het kan ook anders. Met je waarden, je rollen en je sterktes schrijf je een paar regels over wie je bent en waar je naartoe wil. Een soort grondwet, maar dan voor je eigen leven.
Dat is niet voor eeuwig. Je verandert, je relaties veranderen. Je mag het bijschaven. Maar het geeft je iets om in te staan als het stormt.
Het sjabloon
Als [waardevolle rol] gebruik ik mijn [sterkte], en let ik op voor [valkuil], om [wat je wil bereiken, op korte of lange termijn].
Een verzonnen voorbeeld: “Als vriendin gebruik ik mijn nieuwsgierigheid, en let ik op dat ik niet ga uithoren, om elke week één vriendin echt te bellen.”
Maak er een zin per rol van, of één lange stroom. Past een andere vorm beter bij jou? Ga je gang. Het moet juist voelen, niet mooi klinken.
Jouw waarden:
Gedeeld is gedragen
Woorden op een scherm doen niet zoveel. Het wordt pas iets als het een plek krijgt bij andere mensen.
Dat betekent niet dat je op tafel moet kruipen. Denk aan de manager die zijn bedrijfswaarden predikt. Dat feestje komt zelden van de grond.
Wel: deel het met iemand die je vertrouwt. “Ik heb een oefening gedaan, mag ik je het resultaat eens voorlezen?” De reactie kan je verrassen.
Nog sterker is het te doen. Geen woorden, maar daden, zingen ze bij Antwerp FC.
Vergeet me niet
Het leven gaat zelden zoals gepland. Soms lukt het, soms niet. En dan beginnen we te oordelen. Ik kan dat niet, ik ben veel te …
Dat is de grootste valkuil: alles of niets. Wie een misstap ziet als bewijs dat hij faalt, verliest zijn goesting. Zo gaan voornemens verloren.
Je zin is gereedschap, geen belastinginspectie. Een misstap zegt niks over wie je bent. Hij zegt waar je kan bijsturen.
Wat mij helpt: mijn leven zien als een golf. Met ups en downs, soms heel hoog, soms heel diep. Wat telt, is dat de lijn eronder stijgt.
En toch doet zo’n zin iets. Als je je waarden in je rollen zet, leg je vast wat voor jou aanvaardbaar is. Zo kwam ik tot het snoeiharde besef dat ik vaak een haast tirannieke vader was geworden. Toen ik dat naast mijn rol als liefdevolle, aanwezige vader legde, werd het duidelijk: roepen is voor mij geen aanvaardbare manier van praten meer.
Doe dit
- Schrijf je zin. Of je zinnen.
- Zet ze ergens waar je ze ziet. Je muur, je achtergrond, je portefeuille.
- Lees ze voor aan één persoon.
En nu?
Je hebt gedaan wat de meeste mensen nooit doen: stilstaan bij wat je belangrijk vindt, en het opschrijven.
Wil je af en toe nog iets van mij lezen? Elke dinsdag schrijf ik een brief over hoe het is om mens te zijn. Hier schrijf je je in.
En wil je er met iemand verder over praten, dan kan dat bij mij.
Wil je er echt werk van maken?
Schuurt het hard, en wil je er niet alleen mee verder? Dan kan je meteen een intake boeken. Anderhalf uur, om samen te kijken waar je staat en waar je naartoe wil.
Dit is een reflectiereeks, geen therapie. Merk je dat het zwaar wordt, of dat je vastloopt, praat er dan met iemand over. Bij mij kan dat ook: een gratis kennismaking van 15 minuten.
