Je weet perfect waarom je het doet
Een naam voor je patroon voelt als een doorbraak. Waarom het dat niet is, en waar het wel beslist wordt.
Een naam voor je patroon voelt als een doorbraak. Waarom het dat niet is, en waar het wel beslist wordt.
We noemen mensen emotioneel onbeschikbaar en denken aan de afwezige. Er is een tweede soort, die te veel geeft, en die je juist daardoor nooit ter verantwoording kan roepen.
Het verhaal van de gemiste kans gaat altijd over je karakter, nooit over de condities. Een ander soort blik op wat je liet liggen.
Je volautomatische trekjes tonen je de plattegrond Een experiment dat je deze week kan doen. Let, een paar dagen lang, op wat je lichaam vanzelf doet. Niet wat jij doet.…
Je hart en je verstand zijn allebei afhankelijk van je toestand. Geen van beide kan de vraag beantwoorden of iemand goed voor je is. Er is een betere vraag.
Aarden en dragen zijn niet hetzelfde. En populair zelfzorg-advies verwart ze. Waarom aarden soms niet werkt en wat er wel helpt.
"Ik draag mijn hart op mijn mouw." Dat is de zin. Mensen zeggen het met trots. Alsof het over openheid gaat. Authenticiteit. Niets te verbergen hebben. Het is iets anders.…
Een persoonlijk stuk over wat er gebeurt in het lichaam wanneer je stopt met jezelf rechtvaardigen. Over de uitlegger die offline gaat, en de prijs van consistent opdagen.
Waarom mensen voortijdig stoppen met therapie, en wat groei eigenlijk is. Niet de afwezigheid van pijn, wel kortere golven.
Veel mensen die bij mij terechtkomen, begonnen met dezelfde Google-zoekopdracht: “psycholoog Mortsel” of “psycholoog in de buurt.” Logisch. “Psycholoog” is het woord dat iedereen kent. Het woord dat je intypt…